ZaProjektuj przestrzeń – warsztaty Information Design

W roku szkolnym 2017/2018 ośmioosobowa grupa uczniów Zespołu Szkół Plastycznych w Bielsku-Białej wzięła udział w projekcie „ZaProjektuj przestrzeń – warsztaty Information Design”, zorganizowanych przez Wyższą Szkołę Europejską im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie. Uczestnikami projektu byli: Zuzanna Sablik i Natalia Pijaska z kl. 4 POSSP, Julia Paluch i Zuzanna Wajda z kl. 5 POSSP, Kornelia Jaworek z kl. 2a LP, Paweł Kowalik z kl. 2b LP oraz Kinga Dudzik i Paulina Fiedor z kl. 3 LP. Oprócz uczniów Zespołu Szkół Plastycznych w Bielsku-Białej w warsztatach uczestniczyła młodzież z Technikum Geodezji i Kształtowania Środowiska w Krakowie, II Liceum Ogólnokształcącego w Chrzanowie, Państwowego Liceum Plastycznego w Krakowie oraz Zespołu Szkół Poligraficzno-Medialnych im. Zenona Klemensiewicza w Krakowie.

Udział w projekcie poprzedzony był procesem rekrutacyjnym, w ramach którego każdy uczeń został zobligowany do przygotowania fotografii ukazującej bliski mu krajobraz,  a także do napisania listu motywacyjnego. Cała ośmioosobowa grupa kandydatów z Zespołu Szkół Plastycznych w Bielsku-Białej została zakwalifikowana do udziału w projekcie. Obejmował on 8 pięciogodzinnych spotkań (razem 40 godzin).

Zajęcia prowadzili: Zuzanna Łazarewicz, dr Roksana Ulatowskiej, dr Kinga Blaschke, Tomasz Macios, dr Anna Kowalcze-Pawlik, Joanna Róg-Ociepka, Mirosław Klotezer.

 

napisała: mgr Agata Ruman (koordynatorka projektu w ZSP w Bielsku-Białej)

 

 

Relacja uczestniczek warsztatów (Zuzanny Wajdy i Kingi Dudzik):

Naszym zadaniem było przede wszystkim zaprojektowanie przestrzeni przy ul. Kopernika, obecnie zajmowanej przez zabytkowe budynki szpitala, który ma zostać w przyszłości przeniesiony poza centrum Krakowa.

Na początku poznaliśmy metodykę działania Design Thinking, czyli obecnie najbardziej popularnej metody tworzenia innowacyjnych rozwiązań, projektów i usług. Metoda ta opiera się na myśleniu zespołowym, multidyscyplinarności, postrzeganiu różnorodności jako atutu oraz uwzględnianiu potrzeb wszystkich użytkowników. Dzięki pracy w zespole uczyliśmy się odkrywać potrzeby innych, patrzeć na problem z wielu perspektyw, tworzyć rozwiązania oraz weryfikować je.

Uczestniczyliśmy w wykładach dotyczących historii, kultury oraz geografii przestrzeni, którą mieliśmy zaprojektować na nowo. Poruszaliśmy takie zagadnienia jak urbanistyka miejsca, historia architektury oraz przeznaczenie omawianego projektu, biorąc pod uwagę inne dzielnice miasta. Było to bardzo istotne, gdyż w kolejnych działaniach musieliśmy uwzględnić ukształtowanie terenu, sieć komunikacyjną oraz zabytkowe budynki, które nie mogły ulec przekształceniu.

Pracowaliśmy również z tekstem – siłą określającą rzeczywistość i przestrzeń wokół nas. Rozważaliśmy wpływ języka na otoczenie, dowiedzieliśmy się, jak bardzo są ze sobą powiązane te pojęcia. Próbowaliśmy wcielić się w rzeczywistych użytkowników tego miejsca, dostrzec potrzeby i trudności komunikacyjne dotyczące tego obszaru, z jakimi użytkownicy muszą zmagać się na co dzień. Było to bardzo ciekawe doświadczenie, gdyż pozwalało spojrzeć na problem z wielu perspektyw.

Nauczyliśmy się również eksploracji przestrzeni, poznaliśmy podstawy badań terenowych. Nabyte tu umiejętności dotyczyły części praktycznej, czyli przestrzennego projektowania naszej futurystycznej wizji owego terenu. W oparciu o poznaną wiedzę każdy z nas stworzył dokumentację fotograficzną przestrzeni szpitalnej przy ul. Kopernika w Krakowie, uwzględniając wszystkie problemy urbanistyczno-społeczne. Wymagało to od nas bardzo dokładnego poznania całego terenu. Zwracaliśmy uwagę na wszystkie uniedogodnienia (np. brak przystosowania niektórych miejsc do osób niepełnosprawnych, trudności komunikacyjne), zastanawiając się jak można by umożliwić użytkownikom wygodne i bezpieczne korzystanie z tego obiektu.

Kolejnym etapem projektu była praca w grupach, dzięki czemu powstały trzy zupełnie różne od siebie projekty: Centrum Nauki, Centrum Rozrywki oraz Dzielnica Mieszkalna. Każdy z pomysłów musiał uwzględniać odległą perspektywę czasową – 100 lat.  Wspólnie staraliśmy się połączyć nasze koncepcje projektowe oraz dzieliliśmy się spostrzeżeniami, aby opracować jeden spójny projekt. Wymagało to od nas kreatywności oraz częstych kompromisów i pokory. W ten sposób uczyliśmy się współpracować. Dyskutowaliśmy na temat funkcjonalności i dobrego zagospodarowania tego terenu.

Podczas zajęć pracowaliśmy za pomocą technik manualnych, aby w obrazowy sposób przedstawić nasze propozycje na zagospodarowanie owego obszaru. Każda z grup za pomocą cube’ów tworzyła własne przestrzenne modele zaprojektowanego miejsca.

Przedostatnie warsztaty odbywały się już w kawiarni „Metaforma” w okolicach Wawelu, czyli docelowym miejscu, gdzie miała odbyć się wystawa efektów naszej pracy. Każdy z nas musiał rozwiązać test sprawdzający wiedzę nabytą podczas warsztatów. Tego dnia zajęcia były już połączone z drugą grupą młodzieży, która równolegle realizowała ten sam projekt. Była to kolejna okazja, aby spotkać się z jeszcze innym sposobem patrzenia na teren obecnego szpitala. Ponownie zostaliśmy wymieszani i podzieleni na grupy, z których każda opracowywała prezentację wcześniejszych, poszczególnych projektów, ale już w taki sposób, aby były ze sobą połączone. Mieliśmy bardzo szerokie pole działania, nieograniczone żadnymi wytycznymi. Planowaliśmy również, w jaki sposób przedstawimy efekty naszej pracy, mając do dyspozycji wnętrze kawiarni, oraz to, w jaki sposób zachęcimy mieszkańców Krakowa do obejrzenia wystawy. Było to cenne doświadczenie, które z pewnością w przyszłości będzie przydatne dla każdego z nas.

Warsztaty były dla nas przede wszystkim szansą na zetknięcie się z zupełnie nowym środowiskiem – młodzieżą z Krakowa i jego okolic, doświadczeniem wykładów typowych dla uczelni wyższych z wykwalifikowanymi wykładowcami (byliśmy pod wrażeniem tego, że mówili nam per pan/pani). Braliśmy udział zarówno w zajęciach teoretycznych m.in. z metodyki Design Thinking i historii sztuki, jak i praktycznych, które rozwijały umiejętności pracy pod presją czasu oraz  improwizacji, czyli robienia „czegoś z niczego” bez wcześniejszego planowania. Do przydatnych umiejętności nabytych podczas warsztatów trzeba również zaliczyć zdolność pracy w zespole. Wielokrotnie byliśmy łączeni w grupy  z pozostałymi uczestnikami projektu ze szkół o różnych profilach, co z jednej strony było dużym wyzwaniem, ponieważ musieliśmy zaczynać pracę od zera i skonfrontować nasze pomysły z cudzymi, a z drugiej – była to szansa na zintegrowanie się z naszymi rówieśnikami i poznanie różnych punktów widzenia.

Mieliśmy szansę zaprezentować efekty naszej pracy podczas wernisażu wystawy w kawiarni „Metaforma”– przy okazji ucząc się merytorycznego i technicznego przygotowania wystawy. Po części oficjalnej, na której opowiadaliśmy o złożeniach naszych projektów i otrzymaliśmy dyplomy, pozostał czas na rozmowy i wymianę wrażeń z pozostałymi uczestnikami warsztatów oraz niektórymi wykładowcami.

 

Moim zdaniem udział w warsztatach był dobrą decyzją, gdyż było to dla mnie zupełnie nowe i cenne doświadczenie. Uczestnictwo w zajęciach prowadzonych przez wykładowców uczelni wyższej i ich podejście do wielu spraw dało mi dużo szersze spojrzenie na rzeczywistość i moją edukację. Uważam również, że praca w grupie z osobami, których wcześniej nie znałam jest bardzo przydatnym doświadczeniem.

/Kinga Dudzik, klasa 3 LP/

 

Osobiście najbardziej cenię sobie nabyte podczas zajęć doświadczenie, nowe znajomości oraz dotknięcie „studenckiego życia”, związanego z wyjazdami do Krakowa (pociągiem bądź busem), braniem udziału w wykładach na uczelni wyższej i późnymi powrotami do domu.

/Zuzanna Wajda, klasa 5 POSSP/

 

<< COFNIJ

Wyszukiwarka

Termo logo